साँच्चिकै आफूले गुमाएपछि बल्ल गुमाउनुको असली पीडाबोध हुने रहेछ । अब त्यो युवावय म जीवनभरको कमाइ तिरेर पनि फिर्ता गर्न सक्दिनँ । समयभन्दा बलियो मेरो मन बनाउन सके पनि तन बनाउन सक्दिनँ म । यो नियति म एउटाको मात्र होइन, सिंगो देशको पनि हो । मान्छे घुमन्ते भएरै विकसित भएको हो । आवश्यकताको परिपूर्ति गर्न…
पहिलो दिन: -“धुन छाडिएका कपडाको गोजीमा के के छन्, कम्तीमा त्यो त झिक्नु ! हेर, लछप्पै भिजिहाले नि ! कस्तो हुस्सु केटासँग परिएछ !” पत्नी रमिला एक्लै फतफताइन् र भिजेको पाँच सयको नोटलाई जतनसँग घाममा लगेर सुकाइन् । रमिला गाउँ छाडेर भर्खरै नवविवाहित पति रमेशसँग शहरमा बस्न थालेकी थिइन् । बि.बि.ए.की विद्यार्थी भएकाले उनको आफ्नो कमाइ…
ऊ एउटा ठुटो, कुनै उपयोगिता नभएको काठाको ठुटो साबित भइसकेको छ । ऊ अजङ्गको हरियो रूखको एउटा अंश, उसको आङ बटारिएको छ, मोटा-मोटा मासुका चक्काहरूले बनेको खँदिलो ठुटो हो ऊ । उसमा पलाउने गुण छैन, ऊ तत्त्वरहित छ । अरू ऊ केही होइन, केही होइन । बत्तीको चम्किलो उज्यालो आँखा तिरमिरिने गरेर बल्छ । उसका…
सुब्बा धर्मकान्त । यो नाम नेपाल खाल्डो पश्चिमपट्टिको गाउँका जनजनलाई थाहा भएको कुरो हो । अझ गाउँमा सुब्बाको रवाफ र इज्जतको त कुरै नगरौँ । दौलत, सरस्वती र सौर्यमा बुढासँग कुनै जोरीपारीले ठोकाबाजी गर्ने आँट राख्दैनथे । चञ्चलाश्री वास गरिदिनाले...
ऊ रिसाएन, उल्टै मुस्कुराउँदै भन्यो– “मन्त्री भइसकेपछि पनि झोला बोकेर लखरलखर हिंड्न थाल्यो भने के भन्छन् मान्छेहरू ! मन्त्रीको पनि त गरिमा हुन्छ, इज्जत हुन्छ । मन्त्रीले पनि कुल्ली–भरियाहरूले जस्तै झोला बोकेर हिंड्न थाल्ने हो भने त मन्त्रीकै इज्जत जाँदैन...
भैरहवा– रुपन्देहीको भैरहवा बहुमुखी क्याम्पसका पूर्वक्याम्पस प्रमुख एवं समीक्षक तथा समालोचक प्रा.डा. कपिलदेव लामिछाने सम्मानित हुने भएका छन् । नमस्ते आधुनिक लघुकथा मञ्चले आफ्नो सातौँ वार्षिकोत्सवको अवसरमा यस वर्षको ‘वर्ष समालोचना सम्मान–२०८२’ प्रा.डा.लामिछानेलाई प्रदान गर्ने घोषणा गरेको हो । संस्थाका...
म सोह्र वर्ष भएपछि सुरु भएको हो, मलाई केटाहरूले हेर्न । जतिसक्दो छिटो बिहे गर्यो, त्यति नै ढुक्क भएर बस्न सकिन्छ भन्ने आमाबालाई लागेको थियो । घरमा केटाहरूको आवतजावत भइरह्यो, मलाई हेर्न । तर, जति केटाहरूले हेरे पनि म उनीहरूको...
एल्बमबाट फोटो हराएको थियो– दशैंको । हजुरबाले हात कपाउँदै बाबालाई टीका लगाइदेको बेलामा क्यामेराको फ्ल्यास बालेर कसले खिचेको थियो त्यो त याद छैन तर हजुरबाका आँखा त्यो फोटोमा पहेँलो चिम बले जस्तो ट्वाल्ल बलेका थिए । राती बिरालोको आँखामा टर्च...
कहिलेकाहीँ चेतन-अवचेतन मनमा अनेकौं कुरा खेलिरहेका हुन्छन् । आकाशमा दौडिरहेको बादल, अलिक तल उडिरहेका चरा, बगिरहेको नदी, बहिरहेको हावा, हल्लिरहेका रूखका पात, उभिएको पहाड, लस्करै बनेका घर, लमतन्न सडक, गाडीको ताँती, गाउँ, शहर, नगर, वनजङ्गल, पशुपङ्क्षी, मानिसको भीड, हरिया फाँट,...
आवश्यक पर्दा सधैँ छिमेकका पालिकाहरूसँग पैँचो मागेर चलाउनुपर्दा हत्तु भएका थिए हाम्रा पालिका प्रमुख । कहिल्यै भनेको बेलामा नपाइने, बेला भड्किसकेपछि पाउँदा ‘मरेपछिको ओखती’झैँ हुने ! हुन पनि बाटो खन्ने, माटो पुर्ने र अनधिकृत संरचना भत्काउनेदेखि आगलागीमा दमकलको काम समेत भ्याउँथ्यो...
